பொன் அந்தி மாலைப் பொழுது – தோழமை டைரக்டர் செல்வகுமார்

மொபைல் ட்ரிங்...ட்ரிங்கியது.....

நம்ம எடக்குமடக்கு காரர் லைனில் வந்து, என்ன இன்னிக்கு ஏரியாவில யூரியா போடுவோமா என தொலைபேசினார். வேலை எல்லாம் முடிந்ததும் இருவரும் சந்தித்து அளவளாவுவதற்கு நாங்கள் வைத்த செல்ல பெயர் இது. சரி... எங்க, யூஷுவலா பட்டறை போடற “பென்டகன்”லயா (இது நாங்கள் சந்திக்கும் ஸ்பாட்டுக்கு வச்ச பெயர்) என்ற போது, இல்லை தலைவா... இன்னிக்கு நாம ஒரு ஸ்பெஷல் கெஸ்ட் மீட் பண்ண போறோம்... ஸோ, மீட்டிங் ஸ்பாட் அவர் முடிவு பண்ற இடத்துலன்னாரு...

ஆனாலும் பாருங்களேன் சாரு டெர்ரரா ஒரு மேட்டர் (தமிழ்ல விஷயம்னு சொல்றத இங்கிலிபீசுல இப்படி சொல்வாங்க தலைவா............) சொல்வாரு...‘எங்கு மது இல்லாமல் ஆண்கள் குழுமியிருக்கிறார்களோ அங்கு அவர்கள் வேறு மாதிரி என்பார். இதெல்லாம் நெம்ப தப்பு. சாரு இது ரொம்ப ஓவரு.

எங்கள் பட்டறையில், எங்க ஏரியா உள்ள வராதே என்றெல்லாம் முழங்காது சிறப்பு விருந்தினர் சிலரையும் கும்மியில் சேர்த்துக் கொண்டு பட்டறை போடுவோம், கும்மி அடிப்போம்...யூரியா இடுவோம். அன்று எங்கள் சிறப்பு விருந்தினர் அருமை நண்பர் டைரக்டர் செல்வகுமார் அவர்கள்.........

கருப்பு வெள்ளை திரைப்பட காலத்தில் நகைச்சுவை எனும் ண் தோம் கட்டிய திரு. ஐ.எஸ்.ஆர். அவர்கள் (சுமார் 400 படங்களில் நடித்த அனுபவசாலி...) மறைந்திருந்தாலும் அவரது நிழல் நம்மிடையே இன்னும் பத்திரமாய் திரைப்படமாய் இருக்கிறது. திரு. ஐ.எஸ்.ஆர். அவர்கள் நமக்கு “சோப்பு சீப்பு கண்ணாடி” என்ற மாபெரும் வெற்றி பெற்ற நகைச்சுவை திரைப்படத்தின் மூலம் ஏற்கனவே அறிமுகமானவர்.

விற்பனைக்கு செல்லும் இடத்தில் நாகேஷ் அவர்கள் ஒவ்வொரு அடிக்கும் ஒரு முட்டை எடுத்து பையில் போட, கிளம்பும் போது அத்தனை முட்டைக்கும் கடைசியில் பில் போடும் நகைச்சுவை காட்சியில் அடிப்பவர் நம் ஐ.எஸ்.ஆர். அடி வாங்குபவர் நாகேஷ் அவர்கள்...

அதிரடி நகைச்சுவை படமான “காசி யாத்திரை” படத்தில், வி.கே.ராமசாமி அவர்களின் இல்லத்து கணக்கு பிள்ளையாக படம் முழுதும் வியாபித்திருப்பார்... நகைச்சுவையை அள்ளி தெளித்திருப்பார்... கையில் எப்போதும் ஒரு குறிப்பேடு வைத்துக்கொண்டு வீட்டில் நடக்கும் அனைத்து நிகழ்வுகளையும் குறிப்பு எடுத்து கொண்டிருப்பார்...

சூப்பர் ஸ்டார் இரட்டை வேடத்தில் நடித்த “தர்மத்தின் தலைவன்” படத்தின் “தென் மதுரை வைகை நதி” எனும் பாடலில் வி.கே.ராமசாமியின் அருகே நின்று கொண்டு பணியாள் கெட்டப்பில் நடன அசைவு தருவாரே அவரும் இவரே.

மற்றும் ரஜினி அவர்களுடன் ”நான் மகான் அல்ல”, ”நெற்றிக்கண்” (இதில் ரஜினியின் தங்கையாக வரும் விஜயசாந்தியை பெண் பார்க்க வரும் சரத்பாபுவை அழைத்து வருவார்) போன்ற படங்களிலும் பணியாற்றியுள்ளார்...அவரது பிள்ளைதான் நண்பர் டைரக்டர் செல்வகுமார்.

தோழமை இயக்குனர் செல்வகுமார் அவர்கள் கம்புயூட்டரின் டாஸ் (DOS) வெர்ஷனில் கிளிப்பர், வேர்ட் ஸ்டார் எல்லாம் நம்மை அதிசயிக்க வைத்து கொடி கட்டி பறந்த கம்புயூட்டரின் கற்காலத்தில் கம்பெனி தொடங்கியவர் இவர். இவரிடம் பயிற்சி பெற்ற குருத்துக்கள் இன்று மலர்ந்து மணம் வீசுபவர்கள்.

கம்பெனி என ஓடிக் கொண்டிருந்தாலும் அப்பா தந்த டி.என்.ஏ. ரத்தத்தில் சும்மா இருக்குமா. கலை தாகம், இலக்கிய அறிவு என நச்சரிக்க மீடியா துறையில் மின்ன தொடங்கினார். பிரபல தொலைக்காட்சியான ZEE சேனலின் நிகழ்ச்சி இயக்குனராய் பல வருடங்கள் இருந்தார். அவ்வப்போது திரையில் தன் பங்களிப்பை சின்னதாய் செய்தவர், சில காலம் முன்பு முனைப்புடன் இயக்குனர் என கோதாவில் குதித்தார்.

பார்த்து பார்த்து “அவர்” எனும் திரைப்படத்துக்கான ஸ்கிரிப்ட் தயார் செய்தார். காட்சிகளாய் வசனங்களாய் அட்டகாசமாக வர, தயாரிப்பாளர் மனமுவந்து இணைந்தார். பின் என்ன ஜருராய் வேலை தொடங்கிவிட்டார். இன்றைய நிலவரப்படி, பாடல்கள் ரெடி, நடிக நடிகையர் தேர்வு முடித்து கேமராவை தூக்கி கொண்டு அவரது அவருக்கு வண்ணம் கொடுக்க உள்ளார். ஏப்ரலில் ஷுட்டிங். தற்சமயம் துபாய் விஜயம்...

சந்தித்து, பரஸ்பரம் அறிமுகமாகி சரவணபவனில் சங்கமித்தோம். எங்களுடன் டைரக்டர் செல்வகுமார், அவரின் இளைய சகோதரர் செல்வராஜ் மற்றும் அவர்களது நண்பர் மீனாட்சி சுந்தரம் உடனிருந்தனர்... பேச்சு இட்லியின் பக்கம் திரும்பியது. சென்னையில் ஒரு இட்லி 15 ரூபா என்றதும், நாங்கள் திகைத்தோம். வெள்ளந்தியாய் தோழர் செல்வராஜ் கேட்டார், பையில ஒரு 40/50 ரூவா மட்டும் இருக்கறப்போ நல்லா இருக்கேன்னு, தெரியாத்தனமா ஒரு ஏழெட்டு இட்லி தின்னுட்டா என்னங்க செய்யுறது. கேட்டவருக்கு ஆறுதலாய் பதில் சொல்லாமல் இப்பல்லாம் ஹோட்டல்ல மாவரைக்க கிரைண்டர் இருக்கு. மாட்டினா மாத்துதாண்டி என பயத்தில் பெட்ரோல் ஊற்றினார் நம்ம எடக்கு மடக்கு காரர்..

இட்லியில் சிறந்தது கோவையா அல்லது மதுரையா என மினி பட்டிமன்றம் கூட அரங்கேறியது. அந்த சில நிமிடங்கள் சரவண பவன் கலகலத்தது...என்ன ஒரு விசயம், நடுவர் ஐயா சாலமன் பாப்பையா இல்லாததால் முடிவு மட்டும் சொல்லாமல் பட்டி மன்றம் வெறும் சட்டி மன்றம் மட்டுமே ஆகி, அங்கே வைக்கப்பட்டு இருந்த சாம்பார் மற்றும் சட்னி சட்டிகள் காலியாகியது...,

பேச்சு பின்னர் அவரின் ‘அவர்’
திரைப்படம் பக்கம் திரும்பியது...

”அவர்” திரைப்படத்தின் இசையமைக்கப்பட்ட பாடல்களை ஐபாடில் ஒலிக்க விட்டார். நல்ல ஆல்பம். இசையில் கொஞ்ச நேரம் கரைந்தோம். பாடல்கள் சந்தை தொடும் போது மிக பரவலாய் அங்கிகரிக்கப்படும். எப்.எம். இந்த பாடல்களை த்த்து எடுத்துக் கொண்டு தேய் தேய் என தேய்க்கும். எங்க ஊர் டீக்கடையில் நிச்சயம் இந்த சிடி சீட்டியடிக்கும். அதிலும் எந்திரா பாடல் நம் இதயத்தையும் இடுப்பையும் நிச்சயம் ஆட்டும். நிச்சயம் ஆகட்டும் இந்த பாடல்கள் எங்களிடம் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தை விலாவாரியாக அலசி பதிவிடுவோம். இன்னும் சந்தைக்கு வராத சங்கீத்ததை இன்று இப்படியே விடுவது தான் இங்கீதம்.

ஒரு குடும்பத்தின் புதிய வரவான “அவர்” யார் ? அந்த ”அவர்” மற்றவர்களிடம் ஏற்படுத்தும் தாக்கம் என்ன என்பதே அவரின் புதிய திரைப்பட கதையின் ஒன்லைனர். ம்.... சுவாரசியமாத்தான் இருக்கு. ஏன் செல்வா!!! இது மாஸுக்கான படமா க்ளாஸீக்கான படமா என நம் சிற்றறிவில் கேட்க, ஊடுருவிப் பார்த்து அப்படி ஒரு பகுப்பு திரைப்படத்துக்கு இல்லை. சுவாரசியமான திரைப்படமா இல்லையா என மட்டுமே உண்டு என்றார்.

சமூக சிந்தையும் அக்கறையும் உள்ள ஒரு பொறுப்பான படைப்பாளியிடம் இருந்து வந்த சத்தான முத்தான வார்த்தைகள். ஸ்கின் ஷோ எல்லாம் கிடையாது, குடும்பத்துடன் பார்த்து ரசிக்கும் வண்ணம் ஒரு திரில்லர் படம் என ஆர்வத்தை வேறு முடுக்கி விட்டார். வீட்டுக்கு போனதும் கூகிள்ல தேடிப்பார்த்து ஏதாவது லீக் ஆயிருந்தா படத்த உடனே பார்க்கணும் என யோசிக்கவும் வைத்தார். யோசித்தவர் நம்ம ஜில் ஜக்.. ஜாம்பஜார் ஜக்குபாய்.

திரைப்படத் துறையின் மிகப்பெரிய மாறுதல் பற்றி சிலாகித்து சொன்னார். முந்தியெல்லாம் ஃபீல்டுக்குள்ள வர்ரதுக்கு முரட்டுத்தனமான முனைப்பு வேண்டும். அடுத்த வேளை புவ்வாக்கு (அதாங்க சாப்பாட்டுக்கு....) என்ன செய்யுறது, குடும்பம் உண்டாக்கி புள்ள குட்டி பெறணுமேன்னு எந்த சிந்தையும் இல்லாம சாதிக்கணும் எனும் முனைப்பு மட்டும் இருந்தாலே வர முடியும்.

ஆனா இன்னைக்கு அப்படி இல்ல, என்னோட அசிஸ்டெண்ட டைரக்டர், விஸ்காம்ல கோர்ஸ் பண்ணிட்டு ஒரு புராஜெக்ட் மாதிரி மாருதி கார்ல வந்து இறங்கி வேலை முடிஞ்சதும் போயிடறான் என்றார். உண்மை!!!! ஏன் பிளாக் எனும் பெயரில் இக்கால இலக்கியம் கூட மிக எளிதாயிற்றே. பரவிய விதம் அற்புதமாக இருக்கிறதே.

பேசிய முதல் பத்து நிமிடங்களில் நம் அனபை சம்பாதிக்கும் மிக வலுவான ஆயுதம் செல்வாவிடம் இருக்கிறது. அது அவர் பேசாமல் நம்மை பேச விட்டு கேட்கும் பண்பு. அல்லது ‘பேச்சை குறைங்கடா’ என ”நக்கல் நாகேந்திரன்” சொல்வாரே அது.

தந்தை தந்த கலை ரத்தத்தில், கணினி தந்த அறிவு அணுகுமுறையில் நேர்த்தி, பொறுப்பான சமூக அக்கறையில் மனித நேயமும் மிகுந்து நம்மை வசிகரிக்கிறார். அவர் மிகப்பெரிய இடத்திற்கும், திரையுலகில் பெரிய உயரத்திற்கும் சீக்கிரம் சென்றடைவார் என்பதில் எங்களுக்கு எள்ளளவும் சந்தேகம் இல்லை...

அந்த நாள் விரைவில் வர வேண்டும் என்று எல்லாம் வல்ல இறைவனை வேண்டி நண்பர் டைரக்டர் செல்வகுமார் அவர்களை பிரிய மனமின்றி கடிகாரத்தை நொந்தபடி வாழ்த்துக்கள் சொல்லி விடைபெற்றோம்....

(ஆர்.கோபி / லாரன்ஸ்)

வாழ்க்கை நிறைவு பகுதி – (பாகம் 12)

முற்றுப் புள்ளி இல்லா வாக்கியத்துக்கு எந்த அர்த்தமும் இல்லை, அதே மாதிரி முழுசா வாழாத வாழ்க்கைக்கு ஒரு அழகும் இல்லை.

வாக்கியம் போலவே தான் வாழ்க்கையும், முற்றும் எனும் போதே முழுமை அடைகிறது. ஆனால் என்ன!!! இறுதி என்பது நம்மை கலவரப்படுத்தும் சோகமாக்கும். இல்லை என்றால் பாருங்களேன் இந்த தொடரின் இறுதி பகுதி எனும் போது கனத்த மனதுடன் அய்யோ இனி இத பத்தி எழுத முடியாதே என இயலாமை அழுகாச்சி, அழுகாச்சியா இருக்கு. அதுக்காக உடனே, இதுவொரு வரலாற்று புதினம், இதன் பெயர் “அழுகாச்சி காவியம்” அப்படின்னு எல்லாம் சொல்லி உங்கள பயமுறுத்தல...
வாசகர்கள் சிறிதே மன்னித்தால் மரணம் பற்றிய சில வார்த்தை பதங்களை பார்ப்போமே. டேய் அவன் புட்டுகினாண்டா...பூட்டாண்டா, மவனே சங்குடா... நட்டுக்கினாண்டா, டிக்கெட் வாங்கிட்டாண்டா, அப்பா தொலைஞ்சாண்டா....அடிடா டண்டணக்கா.... டணக்கு டக்கா.... . இறப்பை ஏளனம் செய்யவோ, சிறுமை படுத்தவோ இதை சொல்லவில்லை. சொன்னது பூரா நிலுவையில் நிற்கும் / நாம் சொல்லும் சொற்பதங்களே, இதை சொல்லும் போது ஒரே ஒரு கேள்வி மட்டும் மனதில் எழுகிறது.

அதெப்படிங்க நமக்கு பிடிக்காதவர்கள், சம்பந்தமில்லாதவர்கள் மறையும் போது மட்டும் நாம் சொல்லும் மேற்கூறிய வார்த்தைகள் நமக்கு தோதுப்படாததாயிற்று.

நம் எல்லோரின் ஆர்வமும் பிரஸண்ட் ஆகும் ஒரு டாபிக் சாவு. ஏங்க மகாத்மா காந்தி செத்து, அவர் உடல் பிரேத பரிசோதனை செய்தப்போ தங்க நாணயம் 5 சிறுகுடல்ல இருந்துதாமே... அப்படிங்களா!!! , 1941 -ல தாமஸ் எடிசன் செத்தப்போ ஹென்றி ஃபோர்ட் அவரோட கடைசி மூச்ச ஒரு பாட்டில்ல பிடிச்சாராமே... மெய்யாலுமா!!! , நியர் டெத் எக்ஸ்பீரியன்ஸ் வாசிக்கும் போது, நீளமான ஒளி டனல்ல நடக்குற மாதிரி இருக்காமே, கரெக்ட்டுங்களா!!! என தேடித்தேடி நாம் படித்த தகவல்கள் நம் ஆவலைதானே உறுதி செய்கிறது.

சாவுன்னா என்னங்க ரொம்ப வலிக்குமா, நாம சாவும் போது நமக்கு தெரியுமா, நம்ம சீவன் போகும்போது சிவன் தெரியுமாமே அப்படியா, அது எனக்கு மட்டும் தெரியுமா இல்ல எல்லோருக்குமா என எல்லோரும் நாம் ஓயாமல் கேள்வி கேட்டு, பதில் சொல்ல யாரும் இல்லாமல் சிறு குழந்தை போல் நிற்கிறோமே?.

அவ்வளவு ஏன், 2000 வருடத்தின் நோபல் பரிசு வாங்கிய ”மை நேம் இஸ் ரெட்” எனும் புதினம் சொல்வது கூட இறப்புக்கு பின் எனும் எக்ஸ்பீரியன்ஸ்தானே. ஆனால், ஒரு மினிட்... இதை தான், தமிழ்ல “நான் சிவப்பு மனிதன்”னு படமா எடுத்தாங்களான்னு ” நக்கல் நாகமூர்த்தி” கேட்டார்னா, அதுக்கு நாங்க சொல்லும் பதில் “ஙே”.............

தெரியாதத விட்டுத் தள்ளுங்க, தெரிஞ்சத தொட்டு கொள்ளுங்க... சாவுங்கிறது நிரந்தர தூக்கம். செத்துப் போறதுங்கறது பிரஞ்கை இல்லாத தூக்கம் மாதிரிதேன், அம்புட்டுதேன் என எடுத்துக்குவோம் என்கிறார் ”ஆல்டைம் அப்பீட் அம்பி மாமா”. தினம் தினம் தூங்குறோமே!! அது ஓகேதான, நல்லாத்தான இருக்கு என சாவை ஏற்க முடியுமா.


எண் ஜாண் உடம்புக்கு சிரசே பிரதானம்.... அதுபோல், புரியாத மரணத்தில் நமக்கு பயமே பிரதானம்,வெல்ல முடியா இயற்கையில் இயலாமையே பல் இளிக்கும். அன்பாய் அலட்டாமல்... தெரியுமப்பா என நம்மால் சாவ முடியுமா.


சரி மருத்துவம் இது பற்றி என்ன சொல்கிறது. ஆன்மாவெல்லாம் கிடையாது,அடம் பிடிக்கும் அறிவியல். மருத்துவமும் அதுதான் சரி என கூட்டணியில் கும்மியடிக்கும்.

உடம்பு தான் மனிதன் அதை தாண்டி ஒன்றும் இல்லை, செத்துப் போன காரணம்... இதயம் நின்று போனது என மூர்க்கமாய் முழங்கி வாதிடும். தெரியாத நாம், வெள்ளந்தியாய் ஏன் நின்னுச்து... எதுக்காக நிக்கணும். இவ்வளவு நாள் நல்லாத்தானே இருந்துச்சு, ஏன் இப்படி திடீர்னு சுணங்குச்சுன்னு ...ஏன்... டாக்டர் நீங்க எல்லாத்தையுந்தான் ஓட வைப்பீங்களே. இதயத்த, நுரையிரல, மூளைய, அது மட்டுமா.... கையில பில்ல கொடுத்து எங்களையுமில்ல ஓட வைப்பீங்க. அப்படின்னா இத மறுபடி ஓட வைக்கமுடியாதா என கேட்டால்.... ம்.... அது அப்படித்தான், அதுக்கு மேல அப்பிட்டு, என அறிந்ததை மட்டும் அறிவியல் சொல்லும்
ஆவியை/ ஆன்மாவை இறைவனிடம் ஒப்புக் கொடுக்கிறேன் எனும் பிப்பிரிப்போ பிரிட்டடோ எண்ணத்துக்கு...என்னத்துக்கு !!! என கேட்டு , அத்துடன் பாவம் அப்புராணி, ஒண்ணுமே தெரியலையே, அறியாமை என அட்ரஸ் தரும்.


சரி சராசரி மனிதனுக்கு குழப்பம். அதெல்லாம் ஒண்ணுமே இல்லப்பா என மருத்துவம் ஒதுக்கி வைத்த மனஇயல் கூட பிற்பாடு ஒட்டிக் கொண்ட்து. கொஞ்ச காலம் கழிச்சு, ஹாங்.... சைக்காலஜி இருக்கு என்று மருத்துவம் ஒப்புக் கொண்டது. இன்னைக்கு ஆன்மீகம் ஆசிரமம் தாண்டி ஆஸ்பத்திரியில் நுழைகிறது. எப்படிங்கிறீங்களா, ரெய்க்கி, பிரானிக் ஹீலீங், ரிலாக்ஸேஷன் ரெஸ்பான்ஸ் என இன்னிக்கு இருக்கிறதாச்சு. அப்பல்லோ ஆஸ்பத்திரி போனா அங்கே இருக்கு. அமெரிக்காவில இருக்கு,

நாம அரக்க பரக்க ஓடி, வாழ்வை வாழ்ந்து விட்டு, காலன் வந்து உயிரைப் பறிக்கும் போது, நமக்கு கோபம் தீயாய் எழுகிறது. இதுதான் வாழ்க்கைன்னா எதுக்கு வாழணும்.


நம் கோபத்தை களைந்து, இயலாமையை இடறி விட்டு விட்டு, புன்முறுவலுடன் மரணம் பற்றிய தெளிவு வரும்போது, நம் கவலைகள் பறந்து ஓடும். பதவிசு, பொக்கிஷம், உறவு, லட்சியம் என மூச்சிரைக்க இன்று ஓடும் ஓட்டம் தெளிவாகும். நம் சிந்தை செயல் எல்லாம் புது பிம்பம் பெறும். முடிவு பற்றிய தெளிவு நம் இன்றைய பாதையை முயற்சியை சீராக்கும் முரசின் அதிர்வு முன்னிலும் தெளிவாகும்.



நாம பொறக்கறப்போ கையில எதுவும் எடுத்துட்டு வரலியே... நாம போறப்போவும் கையில ஒண்ணுமே எடுத்துட்டு போக முடியாதே... இந்த இடைப்பட்ட கொஞ்ச நேரம் இருக்கறதுல ஏண்டா இவ்ளோ ஆட்டம் போடறன்னு “தத்துவ மேதை தங்கசாமி” கேக்கறது மனசுல ஆழமா ஒலிச்சுட்டே இருக்கு...

இன்னிக்கு தேதியில நீ ஒனக்குன்னு எடுத்து வைக்கற எதுவுமே நாளைக்கு ஒனக்கு பின்னாடி, வேற யாருக்கோ தானே, அப்புறம் ஏண்டா எல்லாம் எனக்கு, எனக்குன்னு அடுத்தவன் சொத்தை கூட பிடுங்கி பதுக்கி வைக்கற, நீ இன்னிக்கு விடுற மூச்சு கூட ஒன்னோட உடம்புல வாடகைக்கு தானேடா இருக்கு, இதுல என்னடா நிரந்தரம் பார்த்தே என்று “பேராசை பெரியண்ணா”விடம் கேட்ட போது, அவருக்கு எதுவும் பதில் சொல்ல தோணாமல் “ஹீ...ஹீ...ஹீ” என்று இளித்து நின்ற போது தெரிஞ்ச ரெண்டு சொத்தை பற்கள் ”உவ்வே”னு சொல்ல வச்சுது..

இந்த ஒலகத்துல, மனுஷங்கள தவிர வேற யாருக்குமே (ஓரறிவுள்ள விலங்கினங்களுக்கு கூட....) பின்னாடி வர்ற பத்து தலைமுறைக்கு சொத்து சேர்த்து வைக்கணும்னு தோணவே இல்லியே... இதுல இருந்தே தெரியுதே, நாம எவ்ளோ சுயநலவாதின்னு... மனுஷனா பொறந்த யாரும், இந்த ஒலகத்துக்கு தன்னாலான ஏதாவது ஒரு நன்மை செஞ்சுட்டு தான் சாகணும்... இதை ஒரு உறுதிமொழியா கூட எடுத்துக்கலாம்... அதை அடைவதற்கான கால அளவை குறித்து கொள்ளலாம்...

குறைஞ்சபட்சம் ஒரு மரமாவது நடணும்ங்கறா மாதிரி ஒரு தோட்டக்கார முதியவர் கேரக்டர் “உன்னால் முடியும் தம்பி” படத்துல வரும்... அது மாதிரி, நாம எல்லாரும், நம்மால முடிஞ்ச, நம்ம சக்திக்கு உட்பட்ட ஏதாவது ஒரு நல்ல விஷயத்தை கண்டிப்பா செய்யணும்... இந்த விஷயம், நம்மை தொடர்ந்து வந்து, இந்த பூமியில் வாழப்போகும் சந்ததிக்காக நாம செய்ய வேண்டிய ஒரு விஷயம்... பெருசாவோ, சிறுசாவோ, ஏதோ ஒண்ணு செய்யணும்...

முரசின் மங்களம்.

வாழ்க்கை முடியாது, ஆயினும் இந்த தொடர் தற்காலிகமாய் முற்றும். நிறைவு செய்யும் முன் ஒரு செய்தி.


வாழ்க்கை என தொடர் வாசிக்கும் தோழமையே!!! தங்கள் வாசிப்பின் உட்காரணம், எது? தேடித்தேடி தகவல் சேர்த்து மாற துடிக்கும் மாற்றம் எதனால். இன்னும் வாழ்வை செழுமையாக்க அல்லது செம்மையாக்க அல்லவா. விவேகான்ந்தரின் வாழ்க்கை குறிப்பு இது பற்றி தரும் தகவல் ஒன்று.

ஒருவன் அவரை அணுகி, கடவுளை தாங்கள் கண்ட்துண்டா என கேட்க. ஆம் என்றார். அதற்கு நான் எவ்வளவோ முயன்றேன், என்னால் காண முடியவில்லை, எனக்கு காட்டுவீர்களா என கேட்க. அதுக்கென்ன இப்பவே காட்டுறேன் வா என கூப்பிட்டார்.


சற்றே கலவரமானாலும் ஆர்வத்துடன் அவர் பின் நடந்தான் அவன். ஒரு நீர் நிலை அடைந்து அவன் தலையை தண்ணீரில் அமுக்கி பிடித்தார் விவேகான்ந்தர். கை கால் உதற ஜீவ மரண போராட்டம் அங்கு நடந்த்து. அவன் உடல் தளரும் வேளையில் கையை விடுவித்தார் மகான். கால் தடுமாற கைகள் துவள அவசர அவசரமாய் மூச்சு இழுத்து விட்டான்.

அப்போது கணிரென்ற குரலில், இப்போது காற்றுக்காக ஏங்கினாயே, முனைப்புடன் மூச்சு விட முயன்றாயே, அதே முயற்சியை இறை தேடலுக்கு உபயோகி, நிச்சயம் தெரிவார்.


ஆம் மாற வேண்டும், மாற்ற வேண்டும் என்ற நம் நினைவு அங்கனம் ஆகும் போது வழிகள் தானே பிறக்கும். மாற்றம் நிகழும்.

இது வரை வாழ்க்கை பற்றிய இந்த தொடரை எங்களுடன் கை கோர்த்து கூடவே பயணம் செய்து, நிறைவு செய்ய உதவிய அத்துணை தோழமைகளுக்கும் எங்களின் சிரம் தாழ்ந்த வணக்கம்.

(ஆர்.கோபி / லாரன்ஸ்)

வாழ்க்கை - (பகுதி - 11)

வாழ்க்கை ஒரு பயணம். உருண்டு உருண்டு ஓடும் மாற்றங்கள் நிறைந்தது. "சிக்கு புக்கு சிக்கு புக்கு ரயிலே”ங்கற மாதிரியா, இல்லேன்னா நுரையை கிளப்பி ஓடும் ஆறு மாதிரியா, அல்லது நகரும் தரை போன்ற எஸ்கலேட்டரா!!! எனக் கேட்டால் ஆம். எப்போது நாம் பிறந்தோமோ அப்போதே நம் கையில் டிக்கட்டை திணித்து ... ம்... போலாம் ரைட்.....ரைட்ஸ் என பச்சைக் கொடி காட்டிடும் ஒரு நிகழ்வு. என்ன ஒரு வேடிக்கை, நம் மனித மனசு, பயணம் என்பதை ஒப்புக் கொள்ளாமல் இப்படியே இருக்கட்டுமே இது நல்லா இருக்கே என ஏங்கும். இருப்பதே நல்லா இருக்கே ஏன் மாறணும் என ஏமாற ஆசைப்படும்.

குழந்தை, இளமை, முதுமை என பருவங்களாய் பக்கங்களாய் மாற்றம் வரும். அப்படி மிக முக்கியமான முதுமை பருவத்தை பற்றி அலசி பார்ப்போம்... இளைய வயதில் விளையாடி, பெற்றோர் பெரியோர் சொல்பேச்சு கேட்டு நன்கு படித்து, உத்தியோகம் பெற்று, கடுமையாக உழைத்து, திருமணம் புரிந்து, அடுத்த சந்ததியை உருவாக்கி, அவர்களின் நலனுக்காக பாடுபட்டு, பின் அவர்களை நல்வழிபடுத்தி, அவர்களுக்கு நல்ல கல்வி கொடுத்து, ஒரு நல்ல பணியில் அமர்த்தி, அவர்களுக்கு நல்ல இடத்தில் நிச்சயம் செய்து திருமணம் செய்வித்து, இறைவனை வேண்டி வரமிருந்து, அவனருளால் கிடைக்கும் அடுத்த சந்ததியை கையில் ஏந்தி....(உஸ் அப்பாடா, இதை எழுதி, படிக்கறப்போவே கண்ண கட்டுதே!!!..).. கொஞ்சி விளையாடும் ஒரு அற்புத பருவமே முதுமை பருவம்...

இளமை பருவத்தை வீணாக்காமல், சபதம் எடுத்து உழைக்கும் அனைவரும் அதற்கான பலனை கண்டிப்பாக பெறுவார்கள்.... ஆண்டுகள் ஓடி, முதுமை பருவத்தை எட்டும் போது, தான் சிறு வயதில் புரிந்த சிறு சிறு தவறுகளை மெல்ல அசைபோட்டு, இப்படி செய்திருக்கலாமே என தோணுவதை தன் சந்ததியரும் செய்யா வண்ணம், அவர்களுக்கு பக்குவமாக எடுத்துரைத்து அவர்களை நல்வழிப்படுத்த எடுக்கும் முயற்சியே முதுமை பருவத்தில் ஒவ்வொருவரும் செய்ய வேண்டிய மிக மிக முக்கியமான கடமையாகும்...

இதை செய்யும் போது ஒரு முக்கியமான விசயம் இடிக்கும். அது தலைமுறை இடைவெளி. மனிதன் என்பது சூழ் நிலையின் எச்சம் என ஒரு சொல் உண்டு. நாம் சிந்திப்பது செயல்படுவது எல்லாமே நாடு, குடும்பம், கலாச்சாரம், மொழி, நண்பர்கள் உறவு, கலை என அதன் விளைவே. சரி, மேலே குறிப்பிட்டுள்ள லிஸ்ட் தன் தன்மையில் மாறிக் கொண்டே அல்லவா இருக்கிறது. நேற்றைய இட்லி மாவு இன்னிக்கு தோசை மாவல்லவா, என சரக்கு மாஸ்டர் ”சங்கரன் கோவில் சங்கரபாண்டி சங்கரப்பா” தன் தொழில் வழியாகவே சொல்றார்...

தகவல் தொழில் நுட்ப முன்னேற்றத்தில் இன்று அமெரிக்கா அதிர்வது ஆண்டிப்பட்டியில் பார்க்கப் படுகிறதே... ”அமெரிக்க அதிபர் பராக் ஒபாமா” அமெரிக்காவின் வெள்ளை மாளிகையில், அமெரிக்க நாட்டு மக்களுக்கு சொல்லும் விஷயங்களை, அதே நொடியில், ”கொட்டாம்பட்டி குமரேசன்” தொலைக்காட்சியில் லைவ் ரிலே பார்த்து, அவர் சொல்வதை கேட்டு, டீக்கடையில் தன் ”சகா சகாதேவனிடம்” வாதாடுகிறாரே....இது சரியா.... அப்படி சொன்னது தப்பில்லையா என்று??

யப்பா......நம் அடுத்த சந்ததி வளமாகவும் அறிவுபூர்வமாகவும் அல்லவா வளர்கிறது, சிந்திக்கிறது. அவர்கள் சிந்தனைக்கு மதிப்பு தந்து நம் சிந்தைகளை செதுக்கி, அதை பக்குவமாய் அன்பாய் எடுத்து சொல்ல நமக்கும் அவர்களுக்கும் பலன். இல்லையேல் ‘உனக்கு ஒண்ணும் தெரியாது நீ சும்மா இரு பாட்டி என நம் விழுதுகள் வீகத்தை வீக்கமாய் வீக்காய்/ பதிலாய் கேட்க வேண்டியிருக்கும்.

முக்கியமாக, கண்டிப்பாக சொல்ல வேண்டிய ஒரு விஷயம் இருக்கிறது.... அதுதான்.... மனித நேயம்....அல்லது மனிதாபிமானம்... எதற்கும் காத்திராமல் அடுத்தவர் உதவட்டுமே என சுணங்காமல், உடனே தன்னாலான உதவியை செய்வது... அல்லது இயேசு சொன்னது போல் உன்னைப் போல் உன் அயலானையும் நேசி. மிகப் பெரிய சமுதாய மாற்றம் தரும் மந்திரச் சொல் இதே.

சிறு வயதில் கேட்பது ஆழமாய் பதியும். எனவே நாம் போதிக்கும் நல்ல விஷயங்கள் அவர்கள் வாழ்நாள் முழுதும் பின்பற்ற ஏதுவாகிறது... விதை ஒன்று நட்டால் சுரை ஒன்றா முளைக்கும்.... நல்ல விஷயங்களை போதிப்பதால், வரும் சந்ததியில் நல்ல மனிதர்களின் எண்ணிக்கை பெருகி ஒரு நல்ல சமுதாயம் உருவாக வழி பிறக்கும்...
மாறுதல் நம்மிருந்து தொடங்கி, குடும்பம், சமூகம் என விரிந்தால் விண்ணைத் தொடலாம். அதற்கென பெரிய மலையை பெயர்க்கவோ அல்லது அதற்கு முயற்சிக்கவோ வேண்டாம், சிறு விதையை விதைத்தால் போதும்.
சின்னஞ்சிறு மாறுதல்கள் , உதாரணமாக, புறம் கூறாமை, பொய் பேசாதிருத்தல், தீய பேச்சுக்களை தவிர்த்தல், பிறர் பொருளுக்கு ஆசைப்படாதிருத்தல், பிறருக்கு கஷ்ட சூழலில் உதவுதல் போன்ற விஷயங்களை போதிப்பதன் மூலம், சிறு வயதிலிருந்தே அவர்கள் மனது அதையே பின்பற்ற துவங்கும்....
நம் முன்னேற்றத்திற்காகவும், நலனுக்காகவும் எவ்வளவு பேர் தனக்கு உதவினார்கள் என்பதை வளரும் சமுதாயத்திற்கு (குழந்தைகளுக்கு) எடுத்துரைக்கலாம்... அவர்களும், நல்ல நினைப்புடன் வளர இது உதவும்... நல்ல விஷயங்கள் பரவலாக மனதில் தோன்ற ஆரம்பித்தாலே, தீய விஷயங்கள் நம்மை அணுகாது ஓடிவிடும் ...
சினிமாவில் வரும் காமெடி ப்ரொஃபஸரை ரசிப்போம், ஆயினும் நிஜ வாழ்வில் கல்வி கற்பிக்கும் ஆசானை அன்புடன் மதிப்போம் (எழுத்தறிவித்தவன் இறைவன் அல்லவா), சரித்திரம் படிக்கும் சங்கதி என்ன, அறிவியலின் அம்சம் என்ன, கணிதத்தின் வீகமென்ன என நன்றாக படிப்பை உள்வாங்கி அர்த்தம் புரிந்து படித்து, அடுத்தவரை துன்புறுத்தாமல் இருத்தல் போன்ற விஷயங்களை போதிக்கலாம்...
ஊர் கூடி இழுத்தால் தேர் நகரும்... பெரிய உதவியோ, சிறிய உதவியோ, பலர் சேர்ந்து அந்த உதவியை செய்ய ஆசைப்பட, அந்த உதவி, தேவைப்படுவோர்க்கு சரியான நேரத்தில், சென்று சேரும் நிலையை உருவாக்கினால் ஊர் நிமிரும்...

எப்போதும் ஏதாவதொரு வழியில் ”இரை”யை தேடிக்கொண்டிருக்கும் மானிடம், அந்த தன் ”இரை” தேடலினூடே, சிறிது “இறை”யையும் தேட வேண்டும் என்பதை அழுத்தி சொல்லலாம்... வாழ்வில் தனக்கும், எவர்க்கும், எதற்கும், எப்போதும் (!!!!) உபயோகப்படாத டெலிவிஷன் நிகழ்ச்சிகளை புறம் தள்ள பழக்கப்படுத்தலாம்...
”மானாட மயிலாட” போன்ற வாழ்விற்கு தேவையில்லாத நிகழ்ச்சிகளை புறம் தள்ள சொல்லி, அழகான மான்கள், மயில்கள் துள்ளி விளையாடும் படங்களை கொண்ட புத்தகங்களை அவர்களுக்கு காண்பிக்கலாம்... நல்ல புத்தகங்களை நண்பர்களாய் அவர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தலாம்... நம்மிடம் தான் எத்தனை எத்தனை புத்தக பொக்கிஷங்கள் உள்ளன... அவைகளை மெதுவாக அவர்களுக்கு கண்ணில் காட்டலாம்....

முதலில், நாமே அவற்றை படித்து அவர்களுக்கு சுவாரசியமாக விளக்கலாம்... கடும் உழைப்பின் மூலம், வாழ்வில் உயர்நிலையை எட்டியவர்களை பட்டியலிட்டு, அவர்கள் அந்த நிலையை அடைய என்னென்ன செய்தார்கள் என்று விளக்கி கூறலாம்... இவையெல்லாம், கண்டிப்பாக சிறார்களின் மனதில் சிம்மாசனம் இட்டு உட்கார்ந்து விடும்.... பின், அவர்களாகவே, இது போன்ற புத்தகங்களை தேடி கண்டுபிடித்து படிக்க ஆரம்பித்து விடுவார்கள்....
வரும் தலைமுறைக்கு!!!! நம் அனுபவத்தை சிந்தையாய் சீராய் கொடுத்தால் மனிதம் எனும் முரசு ஓங்கி ஒலிக்கும்.
(ஆர்.கோபி / லாரன்ஸ்)
(வாழ்க்கை எனும் இத்தொடர் அடுத்த பகுதியில் நிறைவடையும்..... )

வாழ்க்கை (பகுதி – 10)

ஒத்துக்கிறேனுங்கோ, சரிதானுங்கோ....உத்யோகந்தேன் வாழ்வுக்கு ஆதாரமான பணத்த தருது. மாசமானா முதல் தேதி சம்பளம் வருது. அதுவும் போக, இல்லேன்னு சொல்லாம, சமூக அங்கீகாரமும், அடையாளமும் தருது. இருந்தாலும் அதுக்காக நாம கொடுக்கிற விலை நெம்ப ஜாஸ்திங்க.

பாருங்களேன், ஒரு காய்ச்சல், ஒவ்வாமையால் வயிற்றுவலி, ஒற்றை தலைவலின்னு (ஒரு தலைன்னா கூட, அதுல என்னா என்னா வலி வருதுப்பா.... யப்பா.....) வந்தா சுளுவா லீவு எடுக்க முடியுதா. ஏன், உங்க உடம்புக்கு என்னாச்சு, இப்போ எப்படி இருக்குது தேவலையான்னு கூட கேக்காம, நேத்து நீ பாட்டுக்கு லீவ் எடுத்துட்ட... இப்போ பாரு, எவ்ளோ வேலை நின்னு போச்சு, இதையெல்லாம் நீ எப்போ முடிச்சு, இன்னிக்கு வேலைய ஆரம்பிப்பேன்னு ”மேனேஜர் மேகவர்ணம்” கர்ண கொடூரமாக கர்ஜிப்பது நம் காதில் ஈயத்தை காய்ச்சி ஊத்தியது போலிருக்கும்....

அதற்கு பதில் கூறும் விதமாக..... சார் (டேய் என்று மனதினுள்).... நேத்து நான் என் பாடி கண்டிஷன கவனிக்காம விட்டு இருந்தா, இன்னிக்கு டெட்பாடியாகி, மேலே போயிருப்பேனே (டா) என்று கதறுவது அங்கு யார் காதிலும் விழாது....

என்ன உடை உடுக்கணும், அத எப்படி எல்லாம் உடுக்கணும்னு ”கறார் கந்தசாமி”யா கம்பெனி கண்டிஷன் எல்லாம் போடுது. அக்னி நட்சத்திரத்தில, எல்லாம் பழுக்கறா சூடு அடிக்கறப்போ, புடுங்கிக்கிட்டு அடிக்கிற வெயில்ல கழுத்த இறுக்கி டை கட்டினாத்தான் ஆச்சு, இல்லேன்னா கம்பெனியோட பிஸினஸே போச்சுன்னா எப்படி?. ஆபிஸ் ப்ரோட்டாகால்ன்னு சொல்லி சூட், கோட் போட்டு, உள்ளார எல்லாம் புழுங்கி வேகுதுண்ணே....

இதுவாவது பரவாயில்ல, என்ன யோசிக்கணும், எப்படி யோசிக்கணும்னு கூட எதிர்பார்க்கிறது சரிங்களா. Change your thinking, Think Big, focus on your attitude என்றெல்லாம், நம்ம மண்டைக்குள்ள வந்து குந்தி, குடைவேன் என அடம் பிடிப்பது எந்த விதத்தில் சேர்த்தி. ஓ மை காட்.... எனக்கு சுதந்திரமே இல்லையே. ப்ளீஸ் ஆன்ஸர் மை ப்ரேயர்.....

ஒரு எளிய முறையில் நாம் இந்த பிரச்சனையை தீர்க்கலாம். ஒரு தராசு எடுத்து முள்ளை நேராக்கி, இடம் வலமாய் இருக்கும் இரண்டு தட்டுக்களை பார்க்கலாம். இதில் ஒரு தட்டில் பொறுப்புணர்ச்சியும், மற்றொரு தட்டில் சுதந்திரமும் நேரெதிராக இருக்கும். அதாவது எவ்வளவு பொறுப்பாய் நாம் இருக்கிறோமோ அவ்வளவு சுதந்திரம் நமக்கு கிடைக்கும். பொறுப்பு குறைந்தால் பருப்பு என பகுக்கப்பட்டு வாணலியில் தாளித்து விடுவார்கள் (ஸ்டவ் சூட்டை அதிகப்படுத்தி.... அப்புறம் நாம் கத்தி சொல்லணும்... அய்யய்யோ...கொல பண்றாங்கோ)..... இதில் முதலில் நாம் வெந்து, பின் நொந்து நூலாவோம்...

தீர்வு !!! நிர்வாகம் செய்ய நினைப்பது என்ன, அடையத் துடிக்கும் லட்சியம் என்ன, அதை செய்ய இந்த சிறு அணிலால் எப்படி உதவ முடியும் என யோசித்து, யாரும் சொல்லாமல் நாமே அதை இழுத்துப் போட்டு செய்ய துவங்கி விட்டால். டேய் விட்டுருடா, அவன் பாத்துக்குவான் என நிர்வாகம் சல்யூட் அடித்து விலகிவிடும். நிர்வாகத்துக்கு அப்படி ஒரு நம்பிக்கை வளர்ந்து விட்டால், சில்லரை விசயங்களில் தலை விடாமல், கொஞ்சம் தள்ளி நிற்கவும் வாய்ப்பு உண்டு.

எனக்கென்ன போச்சு, காலுக்கு கீழே பீச்சு என்பதாய் இதமான காற்றை மட்டும் சுவாசித்து, இயற்கை அழகை ரசித்து பார்த்துக்கொண்டு கடற்கரையில் நின்றிருந்தால், அடிக்கும் அலையில் நம் காலுக்கு கீழ் உள்ள மண் சுரண்டப்படும். நிற்க இடம் இல்லாத வேறு ஒருவன், நம் நாற்காலிக்கு குறி வைத்து இருக்கிறான் எனும் மேலை நாட்டு தத்துவமும் தரிகினதக்கம் போடும்.

குத்துற குத்தும், குடைச்சலும் தாங்கலையே, எனும் போது தான் ஆபத்பாந்தவனாக ஓய்வு வருவார். மதியம், நாள் இறுதி, வார இறுதி, வருட இற்தி என நமக்கு கிடைக்கும் ஓய்வை கெட்டிக்கா பிடிச்சா, நல்லது. நாள் முழுதும், வாரம் முழுதும், வருடம் முழுவதும் என ஓடி ஓடி உழைக்கும் நாம் ஓய்வை கொண்டாட வேண்டும். நம் உடலுக்கும் ஓய்வு தேவைதானே!!! ஓய்வின் முக்கியம் பற்றி சொல்ல, நம் உடம்பில் நடக்கும் ஒரு வினோத நிகழ்வை சொல்லி, விளக்குவோம்.

சொன்னாலும் கேக்காம நிக்கவே நிக்காம நம்ம உடம்புக்குள்ள ஓராயிரம் ஓடிக்கிட்டு இருக்கும். மூளை, இதயம் (இதுல ஒருத்தரு நிறைய பேருக்கு இடம் கொடுத்துட்டே போறாரு!!! இந்த இடம் ஃபுல்லாயிடுச்சுன்னா, என்ன பண்ணுவாரோ தெரியல), கல்லீரல், மண்ணீரல் என ஒரு பெரிய லிஸ்டே உண்டு. இதெல்லாம் தனியா சொல்லணுமா.... தெரியுமப்பா என சொல்கிறார் "தில்லாலங்கடி திகம்பரசாமி". ஓடிக்கிட்டு இருக்கிற அத்தனை உருப்பும், உயிரோட இருக்கும் போதே ஒரு நொடி எல்லாம் ஆஃப் ஆகி, அப்புறம் சுதாரிசிக்கிட்டு மறுபடி ஓடும். அப்படியா மெய்யாலுமா, எப்போ என ”எகத்தாள எம்டன் மகன் ஐஸக் ஏகலைவன்” பதில் சொல்றார்.

அது எப்போன்னா,,,,, தும்மும் போது.. அப்படியா... ஹார்டும் பிரெய்னும் கூடவா. அப்படியா!! ம் அது மட்டுமா இன்னொன்னையும் கேளுங்க.... ”கண் சிமிட்டி காஞ்சனா” எத்தனை தடவ கண்ண சிமிட்டுவா என ”சிக்கல் சிங்கார வேலன்” கேட்பார். ஏங்க கண் துடிக்கிறதெல்லாம் ஒரு மேட்டரா, நிமிசத்துக்கு பத்து தடவ நடக்குங்க..... ஹீ.... பத்து தடவ துடிக்குங்க....

சிந்தனைய தடுத்து நிறுத்தி ஓய்வு கொடுப்பது தான் இந்த கண் சிமிட்டல். சிந்திக்காதடா ப்ளீஸ் என கோரிக்கையாகவோ, அல்லது வேண்டாம்டா, நெக்ஸ்ட் யோசி என சிந்தனைய தட்டி விடுற அனிச்ச செயல் தான் இது. கண் சிமிட்டும் போது நம்மால யோசிக்க முடியாது.

இதனால் சகலமானவருக்கும் தெரிவிப்பது என்னவென்றால், ஒய்வு, லாஜிக்கல் பிரேக் எல்லாம் ரொம்ப அவசியம். உழைப்பதற்கு உற்சாகமாய் இருப்பதற்கு என உழைப்பதை விட ஒய்வு அத்தியாவசியம்.

இன்னும் ஒரே ஒரு நல்ல விசயம் சொல்லி, இந்த பகுதியை நிறைவு செய்வோம். வேலையில் முன்னேறுவது எப்படி. எங்க பாஸ் மாதிரி நான் ஆவறது எப்படி, சந்தையில கிடைக்கிற சரக்குல எதுவுமே சாரம் இல்லீங்க, எத்தனையோ படிச்சாச்சு, கேட்டாச்சு ஒண்ணும் பிரயோசனமில்லை, ஏதாவது வைச்சுருக்கீங்களா என கேட்டால் இருக்குது ஒரு மேட்டரு.

சர்வதேச நிறுவனத்தின் V.P. - H.R. இடம் வெள்ளந்தியாய் ஒரு கேள்வி கேட்டோம். ஏன் சார் உங்களுக்குன்னு மூணு செக்கரட்டரி, ஒரு நாள்ல குறைஞ்ச பட்சம் 15 மணி நேரம் வேலை செய்யுறீங்க, அப்படி என்னதான் வேலை செய்யுறீங்க அத கொஞ்சம் சொல்லுங்களேன் என்ற போது, அவர் சொன்ன பதில் ரொம்ப வித்தியாசமானது. ”ஙே”!!! என விழிக்க வைத்த்து.

சொல்றேம்பா. இன்னைக்கு என்ன வருசம். 2010, இதுல இருந்து ஒரு 15 வருசம் கூட்டிக்கோ, 2025 அந்த வருசத்துல தொடங்கி சுமாரா 2035 வரைக்கும் இந்த கம்பெனி என்னவெல்லாம் செய்யணும், என்ன பிரச்சனை எல்லாம் வரும், அப்போ எப்படி சமாளிக்கிறது என ஆராய்ந்து அதற்கென இன்றே தயார் செய்ய செயல் திட்டம் வகுப்பதே என் வேலை.

சும்மா சொல்றார். பெரிய டகால்டிங்க என மனம் திட்டவட்டமாய் திட்ட சதுரமாய் மறுதலித்து விட்ட்து. பின்னர் ஆழ்ந்து சிந்தித்த்தில் கொஞ்சம் புரிந்தது. சரிதானோ

ஒரு கம்பெனியில விற்பனை பிரிவு என்ற ஒரே டிபார்ட்மெண்டில், வி.பி சேல்ஸ் என்ன செய்வார். சேல்ஸ் மானேஜர் பணி என்ன...... சேல்ஸ்மேன் வேலை என்ன, சேல்ஸ் கோ-ஆர்டினேட்டர் வேலை என்னா.......................
இன்றைய தேதியின் வீகம் கடை நிலையில் தொடங்கி, வாரம், மாதம், வருடம் என கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் மேலே வந்து விருட்சம் ஆகும்.

நாம் செய்ய வேண்டியது, நான் செய்யும் வேலை எத்தனை தூரம், வருங்காலத்தில் உள்ளது என பார்த்து, எப்படியாவது கொஞ்சம் தூரப் பார்வை பார்க்க ஆரம்பித்தால் நம் உத்யோகம் சிறக்கும். வேலையில் வெற்றி வாழ்க்கையை தன்னம்பிக்கையுடன் தளிர்க்க வைக்கும்.

ப்ரொஃபெஷனல் வெற்றி, புரமோஷன் எல்லாம் கிடைக்க வாழ்த்தி முறசை ஓங்கி அறைந்து விட்டு செல்வோம்....

புர்ஜ் துபாய் - விண்ணை தொடும் விந்தை

2005 ஆம் ஆண்டு வாக்கில், இது போன்றதொரு கட்டுமானத்தை யோசித்து, ஜரூராக கட்டுமான பணிகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டு, இதோ 2010 ஆண்டில் முழுமையாக கட்டி முடிக்கப்பட்ட நிலையில் ஜனவரி 4, 2010௦ அன்று திறப்பு விழாவிற்கு தயாராக உள்ளது புர்ஜ் துபாய் என்னும் பிரம்மாண்டமான வானுயர்ந்த உலகின் மிக உயரமான கட்டிடம்... துபாயில் மற்றொரு உலக சாதனை... உலகெங்கும் தற்போதைய பொது நிகழ்வான சோதனைகளை கடக்கும் இந்த வேளையில், இந்த உலகின் உயரமான புர்ஜ் துபாய் கட்டிடம் சாதனை பாராட்டத்தக்கது....இதன் உச்சியில் சென்று கால் வைத்தால் நிலவை எட்டி விடலாம் என்று அண்ணாந்து பார்த்த அண்ணாவி சொன்னது இப்போது நினைவுக்கு வந்தது... ...

இதனை பற்றிய சில சுவையான தகவல்கள் இதோ உங்கள் பார்வைக்கு :

Construction Data :

Cost: US$800,000,000.00 ; Developer: Emaar Properties ; Designed by: Skidmore, Owings, & Merrill
Location: No. 1, Burj Dubai Boulevard, Dubai, United Arab Emirates

Burj Dubai Facts And Figures

Burj Dubai is the tallest building and tallest man-made structure in the world. It surpassed the Taipei 101 in July 2007 and became the tallest building and became the tallest freestanding structure when it surpassed the CN Tower in September 2007.
The contractor for the project is the South Korean-based company, Samsung, along with Besix (Belgian firm) and local Arabtec.
The height of the tower is estimated at 818 meters (2,684 feet)
The Burj Dubai has 164 stories (சரியா ப்ளான் பண்ணலியாம்...... இப்போ 160 மாடி தானாம்....)
The floor area of the Burj Dubai is 334,000 square meters or 3,595,100 square feet.
The spire of the Burj Dubai can be seen from a distance up to 95 kilometers.
The Burj Dubai will have the tallest observation deck at 442 meters high
The tower’s curtain will be the length of approximately 25 football fields.
The total amount of concrete used on the building is the equivalent weight of about 100,000 elephants
Condensated water is collected with a pipe and is stored beneath the parking garage and used for irrigation of the landscaping surrounding the tower. 15 million gallons of water, or about 20 Olympic sized swimming pools, are required for the tower’s use.
The cooling requirements of the Burj Dubai are equivalent to about 10,000 tons of melting ice
The Burj Dubai’s water system supplied about 250,000 gallons of water
The building’s electricity is 36mV, which is the equivalent of about 360,000 100 watt bulbs
The Burj Dubai has the fastest elevators in the world. The double deck cabins can travel up to 18 meters per second or 40 miles per hour.
The tower also has the highest service elevator in the world.
The Burj Dubai has the first controlled and programmed evacuation in the world.
The tower has the first Armani Hotel in the world
The Burj Dubai is almost a kilometer tall

Some interesting facts on the Burj Dubai –

1. The elevators will have the world’s longest travel distance from lowest to highest stop
2. Hot air on the outside will condense due to the large cooling needs of the building. The condensation will be collected and used to water the buildings flora and fauna. 20 Olympic sized swimming pools per year of water.
3. There are 1,210 fire extinguishers on the site.
4. At the peak cooling times, the tower will require approximately 10,000 tonnes of cooling per hour.
5. The tower’s observation deck will be located 442 metres above ground, the highest publicly accessible observation deck in the world.
6. Condensation on the building will be collected and drained down to a holding tank located in the basement from where it will be pumped into the site irrigation system for use on the tower’s landscaped gardens. This system will provide about 15 million gallons of supplemental water per year, equivalent to nearly 20 Olympic-sized swimming pools.
7. The amount of steel rebar used for the tower is 31,400 metric tons – laid end to end this would extend over a quarter of the way around the world.
8. Dubai has set a new world record for vertical concrete pumping for a building, by pumping to over 460 metres. The previous record was held by Taipei 101 for pumping concrete up to a height of 448 metres.
9. Burj Dubai will also break the world record for altitude transportation of concrete before construction is complete.
10. The total area of cladding used to cover the Burj Dubai will be equivalent to 17 football fields.
11. The concrete used for the Burj Dubai is equivalent to: a solid cube of concrete 61 metres on a side, a sidewalk 1,900 kilometres long, the weight of 100,000 elephants.
12. The tower’s peak electricity demand is estimated at 36MVA, equivalent to roughly 360,000 100-watt light bulbs.
13. There will be 200 metres of dancing fountains at the foot of the Burj Dubai.
14. The Burj Dubai will feature the world’s first Armani Hotel.
15. Burj Dubai derives its design inspiration from the desert flower, Hymenocalis, and incorporates patterning systems that are embodied in Islamic architecture.
16. 54 lifts are to be installed in the tower.
17. The Burj Dubai spire will be visible from as far away as 95 kms.
18. At 5,500 kg capacity, the firemen/service elevator will be the world’s tallest service elevator. 19. First mega-rise to have elevators with specially programmed, permit-controlled evacuation procedures. (I wonder how they work? Weren’t we supposed Not to use evaluators in case of an emergency)
20. Highest publicly accessible observation tower at 442 meters. ( Go up and watch miles and miles of desert as well as ocean I guess!)
21. The curtain wall of Burj Dubai will be equivalent to 17 football fields.
22. The total glass requirement is 142K sq/m
23. The car park has approx. 3,000 parking places in four levels and a total area of just under 89,000 m2.
24. The car park ventilation system must comply with the USstandards Ashrae and AMCA for air quality and fan requirements and must in case of fire be suitable for operating at 300°C for not less than 60 minutes.
25. The double deck cabin elevators are the fatest in the world and also the one to travel the longest from a lower to higher point. The speed of the cabin is 18 m/sec (40 mph).
26. It also has the worlds first programmed and controlled evacuation in the world.
27. It can withstand the worst storm to hit dubai in a 100 years
28. It has 15,000 sq ft of fitness facilities.
29. A cigar Club
30. Connected to the largest mall in the world.
And for the environmentally inclined person:
1. Power requirement is 36 KVA is equivalent of 36K lights bulbs of 100 watts each operating at the same time.
2. The cooling requirement is 10K tonnes of melting ice every day.
3. 15 Million gallons of supplemental water are collected and drained every day
And lastly, 33,236 Men in Blue work at the site on a regular basis.

(லேட்டஸ்ட் செய்தி :

“புர்ஜ் துபாய்” என்கிற உலகில் மிக உயரமான கட்டிடம், திறப்பு விழா அன்று (04 .01 .2010 ), “புர்ஜ் கலீஃபா” என்று பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது... )