வாழ்க்கை (முதல் மூச்சு)

வாழ்க்கை என்பது என்ன, அதை எப்படி வாழ வேண்டும்? இதற்கான ஆராய்ச்சி இங்கு பல ஆண்டுகளாக நடந்து வருகிறது.
பெறும்பான்மையினர் பிறந்தோம், வளர்ந்தோம், வாழ்ந்தோம், பின் கண்டிப்பாக ஒரு நாள் இறக்கப்போகிறோம் என்றே வாழ்க்கையை பார்க்கிறார்கள். வாழ்வை அதன் போக்கில் விட்டு விட்டு, வெந்ததை தின்று விதி வந்தால் சாவோம் என்பதாய் வாழலாமா.

அதுவல்ல வாழ்க்கையை வாழ்வதற்கான வழிமுறை... கடலின் தன்மை அறிந்து காற்றின் திசை அறிந்து கப்பலின் சுக்கான் பிடிக்கும் சூட்டிப்பு வேணாமா எனும் சிந்தனையின் விளைவே இத் தொடர்.

அறிஞர்கள், மேதைகள் எழுத வேண்டிய இத்தொடர் நாங்கள் எழுதுவதின் நோக்கம். எளிமையான சிந்தனையும், சாமான்ய பிரச்சனை விளக்கமுமாய் இந்த தொடர் அமைய வேண்டும் என ஆசை. சாதாரண வாசகனும் அவனையொத்த எழுத்தாளருமாய் நாம் இருவரும் வலம் வரும் போது, அடிப்படைகள் சில அச்சேறும்.

வாசிக்கும் அத்தனை நேயர்களும் த‌ங்கள் எண்ணத்தை சொல்ல வேண்டும் என விண்ணப்பம் வைக்கிறோம்.

’நான் கேட்டு தாய் தந்தை படைத்தாரா; இல்லை என் பிள்ளை எனை கேட்டு பிறந்தானா’ என நமது பிறப்பை பற்றி திரைக்கவிஞர் கண்ணதாசனின் அற்புதமான சிந்தனை. அருமையான தத்துவம். ஆனால் அடிப்படையாய் இந்த கேள்வி மட்டும் கேட்டுவிட்டு நின்று விட்டால் நேரம் விரயம். வெகு சடுதியில் வாழ்வு நகர்ந்து கொண்டு இருக்கிறது.

நம்மில் பலர், வாழ்க்கை என்றால் என்ன, அதை எப்படி வாழவேண்டும், என்றோ மடியப்போகும் இந்த உடல், மரித்தலுக்கு முன் என்னென்ன செய்ய வேண்டும் போன்ற எதுவுமே அறியாமல் வாழ்கிறார்கள்... எப்போது பிறப்பு என்ற ஒன்று வந்து விட்டதோ, அப்போதே இறப்பு என்ற ஒன்று நிச்சயிக்கப்பட்டு விட்டது..

ஆனால், இங்கே பலர், இறப்பு என்ற வார்த்தையை கேட்ட மாத்திரத்தில், பயத்தில் முகம் வெளிறி போகிறார்கள். மரணம் வில்லங்கமானதுதான். மரண பயம் எல்லோருக்கும் உண்டு. மேற்கத்திய ஆய்வில் கூட, தலையாய நான்கு மனித பயம் என்பதில் முதல் இடம் மரண பயத்துக்கே

இறப்பைக்கண்டு பயப்படாமல், இன் முகம் காட்டி வாழ்ந்து, இயன்ற வரை பிறர்க்கு நல்ல விஷயங்களை போதிப்பது, நல்ல ஒரு தலைவனாக வாழ்ந்து காட்டுவது, மற்றவர்க்கு தன்னாலான உதவிகளை செய்வது போன்ற நல்ல விஷயங்களை செய்து வாழ்பவன், என்றும் நல்ல பெயருடன் இறக்கிறான்... இறந்தும் இருக்கிறான்.

பிறப்பையும் இறப்பையும் இப்படி நாம் எடுத்துக் கொண்டால், நடுவில் உள்ள வாழ்வை என்ன செய்யலாம் என தொடங்குவதே அடுத்த சிந்தனை

இதைத்தான் வள்ளுவர், ஒரு குறளின் மூலம் அழகாக விளக்குகிறார்..

"வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன்
வான் உறையும் தெய்வத்துள் வைக்கப்படும்"

இதே கருத்தை, வைரமுத்து "அருணாசலம்" படத்திற்காக எழுதிய ஒரு பாடலில் அவரும் இரண்டே இரண்டு வரிகளில் அழகாக விளக்குகிறார்...

"தனக்கென வாழ்பவன் இருக்கையில் இறக்கிறான்...
பிறர்க்கென வாழ்ந்தவன் இறந்துமே இருக்கிறான்..."

இருக்கையில் இறப்பதும் !!! இறந்து இருப்பதும் நம் கையில்.

நம் தலைமுறை தாண்டி நம் வாழ்வு நிறைந்தால், நம் பெயர் நிலைத்தால் சக்ஸ்ஸ் என மார் தட்டி சொல்லலாமோ....

பிறக்கும் போது, நமக்கு சில விசயம் திணிக்கப்படுகிறது.
நமது விறுப்பு வெறுப்புக்கள் இல்லாமல், நம்மைக் கேட்காமல் தரப்படுகிறது. நிறம், உயரம், குரல், உடலமைப்பு என சிலவற்றை சொல்ல்லாம். இதில் தாய், தாய் நாடு போன்ற‌ நிறைய விஷயங்கள் ப்ரீடிஃபைன்டு. அதை பற்றி அடுத்த அத்தியாயத்தில் பார்ப்பதாய் சொல்லிவிட்டு நாம் பிறந்த அந்த நாள், நிமிடத்துக்கு செல்வோம்.

பிறந்த குழந்தையை முதல் சில மணி நேரத்தில் பார்த்தால்....!!! நம்மில் சிலர் பார்த்து இருக்கலாம், ஆச்சர்யமும் பயமும் ஒரு சேர நிற்கும். திகைப்பு நீங்க‌ நெடுநேர‌ம் ஆகும்...

தாயின் கருவறையில் பனிக்குடத்தில் நிறைந்து இருக்கும் நீர் குழந்தையின் உணவுக் குழாய், மூச்சுக் குழல் எல்லாம் பாதிக்கா வண்ணம் ஒரு பிசின் (அசின் அல்ல) பச்சைக்கலரில் அடைத்து இருக்கும். பிறந்தவுடன் இரண்டு கால்களையும் பிடித்து தலை கீழாய் வைத்து கழுத்து பகுதியில் ஓங்கி கொடுக்கும் அடியில் வாய் மூக்கிலிருந்து பொளக் என அந்த திரவம் வெளி வந்தவுடன் குழந்தை ஓவென கத்த ஆரம்பிக்கும் போது தொடங்கும் மூச்சுதான். வாழ்க்கை.

அது இருக்குர வரை தான் ஆட்டம் பாட்டம் கொண்டாட்டம் எல்லாம். அது போச்சுன்னா கண்ண மூடி கால நீட்டி படித்துர வேண்டியதுதான். மிச்சதெல்லாம் நம்ம ஊரும் உறவும் பார்த்துக்கும்.

ட‌ண்ட‌ண‌க்கா... ட‌ண‌க்கு ட‌க்கா... அப்பாலிக்கா அபீட்டு தாண்டா மக்கா....

திரும்பி படுக்க கூட முடியாத, வாயில் விரல் வைத்தால் கடிக்க கூட தெரியாத கண் மூடி மலர் போலத்தான் நாம் எல்லோரும் மலர்ந்தோம்.

ஒரிரண்டு நாட்களாய் பச்சை நிறத்தில் மலம் போல் (பிசின்) வழிவதை அறியாமல் படுத்து கிடந்தவர்தானே நாம் எல்லோரும்.
ஒரு சதைப் பிண்டம்.

மொழி, ஈகோ என்று எதுவும் இல்லா உயிர்.இன்று நாம் வளந்து விட்டோம்.

ஆனால் நிற்க, நடக்க, பேச என நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலின் பின்னால் தாய் எனும் சக்தி இருக்கிறது. அவள் கரிசனம் இருக்கிறது. தன் நலன்களை புறந்தள்ளி நம் சிணுங்கலை கவனித்தவள்.

அவள் அன்று கவனிக்கவில்லை எனில் இன்று நாம் உண்டா.

குழந்தையாய் இருந்த போது, என்ன கஷ்டம் என சொல்ல தெரியாத மொழியில்லா கவிதையாய் நாமும் இருந்திருக்கிறோம். அழுகையும் சிரிப்புமே நம் பாஷை.

எந்த இரவில் அழுதாலும் தூக்கம் கலைத்து பொறுமையாய் அதை ஆராய்ந்து பசியா, உடல் உபாதையா, என பார்த்து பார்த்து செய்த பெற்றோருக்கு நாம் செய்த்து என்ன?

நம் வாழ்வு அவரளித்த பிச்சை அல்லவா.
பிச்சை போட்டவருக்கு நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்.

நாம் நன்றி மறந்த ஜென்மமா?? !!

இல்லை செய்தாருக்கு செய்! செத்தாருக்கு அழு!!! என முழங்குவோமா

(முழக்கம் தொடரும்....)

31 comments:

கோமதி அரசு said...

"வாழ்க்கை(முதல் மூச்சு)”

//நிற்க,நடக்க,பேச என நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலின் பின்னால் தாய் எனும் சக்தி இருக்கிறது,அவள் கரிசனம் இருக்கிறது,நம் நலன்களை புறந்தள்ளி நம் சிணுங்களை கவனித்தவள்.
அவள் அன்று கவனிகவில்லை எனில் இன்று நாம் உண்டா//

தாய் இல்லாமல் நாம் இல்லை கோபி.

பத்து மாதம் சுமந்து இருந்து பெற்றாள்
பகல் இரவாய் விழித்து இருந்து வளர்த்தாள் என்ற பாடல் கேட்கும் போது கண்ணீர் வரும் அது போல்
நீங்கள் தாயைப் பற்றி எழுதியதை படிக்கும் போது ஏற்படுகிறது.

முதல் மூச்சு அருமை, வாழ்த்துக்கள்.

தண்டோரா ...... said...

கோபி நல்லா எழுதியிருக்கே.ஆனா ஏன் திடீர்னு வேதாந்தம்?

sreeja said...

முதல் மூச்சு .....

தொடரட்டும் உங்கள் பணி
துணையிருப்போம் இறுதி வரை.

kppradeep said...

Dear Gopiji,
Kindly read The Autobiography Of A Yogi and his other books like
1.Mans Eternal Quest
2.Divine romance
3.Journal to Self Realization
The life between birth and Death is temporary and the life beyond is permanent.
All of us have come from God and have to go back to him. God is within us and everywhere in living and nonliving things.Great Yogis and sittars have meditated long enough and with help of Gurus have realized this and attained moksha ie they never get caught in this cycle of birth and death and they come to this world on their own wish to help fellow humans to attain Self realization.
Great Yogi's call death as casting away the body and nothing more which they can do at their will and they can materialize and dematerialize anywhere, anytime in the world
If you remember one dialogue in baba where Thalaivar will talk to the CM about bandha, security, bullet proof car and will say one call from above you have to leave this world no matter who you are.
So we have the choice to lead the life the good way or bad way. If we do good we will have good life in next birth and otherwise as well as the Law of KARMA acts.Its we who punish ourselves and God does not punish anyone.
Hope i have not bored you much.
Visit the following site and you can get monthly lessons and learn Kriya yoga taught to mahaavatar BABAJI by saint Agathiar which is the fastest way to reach GOD.
So we should not be surprised that Rajini is aiming to attain this moksha in this birth itself rather than achieve something in politics.
http://www.yssofindia.org/
see the following link for tamil translation of bajagovindam
http://hayyram.blogspot.com/2008/10/blog-post_29.html

Eswari said...

//நம்மில் பலர், வாழ்க்கை என்றால் என்ன, அதை எப்படி வாழவேண்டும், என்றோ மடியப்போகும் இந்த உடல், மரித்தலுக்கு முன் என்னென்ன செய்ய வேண்டும் போன்ற எதுவுமே அறியாமல் வாழ்கிறார்கள்...//

என்ன என்ன செய்யவேண்டும் என்றும் நீங்கள் கொடுக்க போகும் IDEA க்காக நானும் WAITING

//இன் முகம் காட்டி வாழ்ந்து, இயன்ற வரை பிறர்க்கு நல்ல விஷயங்களை போதிப்பது, நல்ல ஒரு தலைவனாக வாழ்ந்து காட்டுவது, மற்றவர்க்கு தன்னாலான உதவிகளை செய்வது போன்ற நல்ல விஷயங்களை செய்து வாழ்பவன், என்றும் நல்ல பெயருடன் இறக்கிறான்... இறந்தும் இருக்கிறான்.//
கண்டிப்பாக ஆனால் இது படி நடப்பது ரொம்ப கஷ்டமாச்சே....

//பிறக்கும் போது, நமக்கு சில விசயம் திணிக்கப்படுகிறது.
நமது விறுப்பு வெறுப்புக்கள் இல்லாமல், நம்மைக் கேட்காமல் தரப்படுகிறது. நிறம், உயரம், குரல், உடலமைப்பு என சிலவற்றை சொல்ல்லாம்.//
100% சரியா சொல்லிடிங்க
(நீங்கலா யோசிச்சதா அல்லது காப்பி அடிச்சதா?)

//தாயின் கருவறையில் பனிக்குடத்தில் நிறைந்து இருக்கும் நீர் குழந்தையின் உணவுக் குழாய், மூச்சுக் குழல் எல்லாம் பாதிக்கா வண்ணம் ஒரு பிசின் (அசின் அல்ல) பச்சைக்கலரில் அடைத்து[Photo] இருக்கும். பிறந்தவுடன் இரண்டு கால்களையும் பிடித்து தலை கீழாய் வைத்து கழுத்து பகுதியில் ஓங்கி கொடுக்கும் அடியில் வாய் மூக்கிலிருந்து பொளக் என அந்த திரவம் வெளி வந்தவுடன் குழந்தை ஓவென கத்த ஆரம்பிக்கும் போது தொடங்கும் மூச்சுதான். வாழ்க்கை//
அப்படியா எனக்கு இப்ப தான் இப்பத்தி தெரியுது.

//நம் வாழ்வு அவரளித்த பிச்சை அல்லவா.
பிச்சை போட்டவருக்கு நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்.//
பெண்ணாய் இருந்தால் தாயை மறந்துவிட்டு புருஷன், பிள்ளைகளே வாழ்க்கை என்று வாழ வேண்டும். அப்போது தான் நீங்கள் சொல்லுகிற ஒரு நல்ல தாயாக அவளால் இருக்க முடியும். ஆண்களா இருந்தால் உங்கள் பக்கத்தில் உங்கள் தாய் வைத்து அவளுக்கு நல்ல சோறு போட்டு தன் பேரன் பேத்தியுடன் விளையாட விடுங்கப்பா. அதுவே அவளுக்கு ரொம்ப சந்தோசமா இருக்கும்.

பெயர் சொல்ல விருப்பமில்லை said...

//நம் வாழ்வு அவரளித்த பிச்சை அல்லவா.
பிச்சை போட்டவருக்கு நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்.

நாம் நன்றி மறந்த ஜென்மமா?? !!//

கலக்கல் வரிகள். எனக்கு ஒரு கதை ஞாபகம் வருகிறது.

ஒருவன் தன்னுடைய பெற்றோரை வீட்டின் out-houseல் தங்க வைத்து ஒரு மண் சட்டியில் சாப்பாடு போட்டுக் கொண்டு வந்தானாம்.

ஒரு நாள், அவனுடைய பத்து வயது பையன் வந்து தாத்தாவிடம் கூறினானாம்,"தாத்தா இந்த மண் சட்டியை மட்டும் உடைத்து விடாதே. அதில்தான் என்னுடைய அப்பாவுக்கு நான் சாப்பாடு போடா வேண்டும்"

இந்த கதை மட்டும் நினைவில் இருந்தால் போதும், எவரும் தன் பெற்றோரை காப்பகத்தில் தவிக்க விட மாட்டார்.

மிக அருமையான பதிவு, வாழ்த்துகள்!

R.Gopi said...

//கோம‌தி அரசு said...

தாய் இல்லாமல் நாம் இல்லை கோபி.

பத்து மாதம் சுமந்து இருந்து பெற்றாள்
பகல் இரவாய் விழித்து இருந்து வளர்த்தாள் என்ற பாடல் கேட்கும் போது கண்ணீர் வரும் அது போல்
நீங்கள் தாயைப் பற்றி எழுதியதை படிக்கும் போது ஏற்படுகிறது.

முதல் மூச்சு அருமை, வாழ்த்துக்கள்.//

வாங்க மேடம்...

வருகை தந்து, ஆழ்ந்து படித்து, ரசித்து பாராட்டி கருத்து சொன்னமைக்கு நன்றி... தாய்மையை போற்றுவோம்...

R.Gopi said...

//தண்டோரா ...... said...
கோபி நல்லா எழுதியிருக்கே.ஆனா ஏன் திடீர்னு வேதாந்தம்?//

வாங்க‌ "த‌ல‌ த்ண்டோரா"...

வெறும‌னே காமெடி ம‌ட்டும் எழுதாம‌, இதையும் எழுதி பார்ப்போமேன்னு கோதாவுல‌ குதிச்சு எழுதியாச்சு... நல்லா இருக்குன்னு சொன்ன‌து ரொம்ப‌ சந்தோஷ‌ம்... இப்போ, உட‌ம்பு எப்ப‌டி இருக்கு தலைவா‌??

R.Gopi said...

//sreeja said...
முதல் மூச்சு .....

தொடரட்டும் உங்கள் பணி
துணையிருப்போம் இறுதி வரை.//

வ‌ருகைக்கும், துணை இருப்போம் என்று சொன்ன‌த‌ற்கும் எங்க‌ள் ம‌ன‌மார்ந்த‌ ந‌ன்றி ஸ்ரீஜா அவர்களே...

R.Gopi said...

Thanks for your visit and comments Pradeep...

Will go thru the URLs you mentioned here....

R.Gopi said...

வருகைக்கு நன்றி ஈஸ்வரி....

முழுதும் படித்து, விரிவாக கருத்து சொன்ன பாங்கு பிடித்திருந்தது...

ஒரு இடத்தில் இது சுயமாக யோசித்ததா, இல்லை காப்பி அடித்ததா என்று கேட்டு இருந்தீர்கள்... அது சுயமாக யோசித்து எழுதியதுதான் ஈஸ்வரி....

தொடர்ந்து இந்த தொடரில் இணைந்திருங்கள்....

R.Gopi said...

நன்றி பெயர் சொல்ல விருப்பமில்லை...

உங்கள் கதையும் சூப்பர்.... சிரிக்கவும், சிந்திக்கவும் வைத்தது...

வந்து, படித்து, கருத்து பகிர்ந்தமைக்கு மிக்க நன்றி....

Saranya said...

குழந்தை பிறக்கும் போது அழுவது ஏன் என்பதை தெரிந்து கொள்ள வாய்ப்பாக இருந்தது...முதல் மூச்சு இறுதி மூச்சு பற்றி ஒரு எச்சரிக்கையை தருகிறது..
முதியோர் இல்லம் தவிர்க்க ஒரு வழியாக இருக்கலாம்..எல்லாம் பணம் பண்ணும் வேலையோ..என்னவோ...

நன்றிகள்.. பகிர்ந்து கொண்டமைக்கு..
தொடரட்டும்...

R.Gopi said...

//Saranya said...
குழந்தை பிறக்கும் போது அழுவது ஏன் என்பதை தெரிந்து கொள்ள வாய்ப்பாக இருந்தது...முதல் மூச்சு இறுதி மூச்சு பற்றி ஒரு எச்சரிக்கையை தருகிறது..
முதியோர் இல்லம் தவிர்க்க ஒரு வழியாக இருக்கலாம்..எல்லாம் பணம் பண்ணும் வேலையோ..என்னவோ...

நன்றிகள்.. பகிர்ந்து கொண்டமைக்கு..
தொடரட்டும்...//

***********

வாங்க‌ ச‌ர‌ண்யா...

தொட‌ருக்கு வ‌ருகை தந்து, ப‌டித்து க‌ருத்து ப‌கிர்ந்த‌மைக்கு ந‌ன்றி...

ஈ ரா said...

கோபி நன்றாக ஆரம்பித்து இருக்கிறார்கள்..

ஆழமான சப்ஜெக்ட்டும், உங்கள் டிரேட் மார்க் நையாண்டியை லேசாக கையாண்டிருக்கிறீர்கள். (பிசின், அசின் அல்ல)

பிறப்பு இறப்பு என்பது மிக நுட்பமாக ஆராயப்பட வேண்டிய விஷயம் அதே சமயம் ஒரு துளி கூட ஆராய முடியாத (இயலாத) இயற்கை..

தாங்கள் arumaiyaagath thodangi irukkireergal.. vaazhtukkal .

"Nice comments and தேங்க்ஸ் for links pradeepji..

cdhurai said...

லாரா-கோபி நண்பர்களே,

மனித குலத்திற்கு தேவையான ஒரு வாழக்கை தொடரை தர ஆரம்பித்து இருக்கும் உங்களை வாழ்த்தி, அனைவரும் நல்லபடியாக வாழ நெனைக்கும் உங்களை கேட்டு கொள்கிறேன் ஒரு வேண்டுகோள் " வாழ்வில் எதுவும் சரியாக அமையாதவர்கள் எவ்வாறு நல்ல வழியில் மட்டும் செல்ல இயலும் "... எல்லோரும் நல்லவர்களை...ஆனால் பிறந்த குழந்தையக்குட வஞ்சிக்கும்..கஷ்ட படுத்தும் சக்தி..இந்த உலகில் எது... முடிந்தால் விளக்கவும் அடுத்த இதழில்...

அன்புடன்..
செல்லதுரை, மதுரை - அஜ்மான்

R.Gopi said...

//ஈ ரா said...
கோபி நன்றாக ஆரம்பித்து இருக்கிறார்கள்..

ஆழமான சப்ஜெக்ட்டும், உங்கள் டிரேட் மார்க் நையாண்டியை லேசாக கையாண்டிருக்கிறீர்கள். (பிசின், அசின் அல்ல)

பிறப்பு இறப்பு என்பது மிக நுட்பமாக ஆராயப்பட வேண்டிய விஷயம் அதே சமயம் ஒரு துளி கூட ஆராய முடியாத (இயலாத) இயற்கை..

தாங்கள் arumaiyaagath thodangi irukkireergal.. vaazhtukkal .

"Nice comments and தேங்க்ஸ் for links pradeepji..//

**********

வாங்க‌ ஈ.ரா..

ம‌ற்ற‌வ‌ர்க‌ளை ம‌ன‌தார பாராட்டும் உங்க‌ளின் பாங்கு எங்க‌ளை க‌வர்ந்த‌து... உங்களின் ஊக்கமே எங்களை மேலும் நன்றாக எழுத வைக்கும்...

நன்றி ஈ.ரா...

R.Gopi said...

//cdhurai said...
லாரா-கோபி நண்பர்களே,

மனித குலத்திற்கு தேவையான ஒரு வாழக்கை தொடரை தர ஆரம்பித்து இருக்கும் உங்களை வாழ்த்தி, அனைவரும் நல்லபடியாக வாழ நெனைக்கும் உங்களை கேட்டு கொள்கிறேன் ஒரு வேண்டுகோள் " வாழ்வில் எதுவும் சரியாக அமையாதவர்கள் எவ்வாறு நல்ல வழியில் மட்டும் செல்ல இயலும் "... எல்லோரும் நல்லவர்களை...ஆனால் பிறந்த குழந்தையக்குட வஞ்சிக்கும்..கஷ்ட படுத்தும் சக்தி..இந்த உலகில் எது... முடிந்தால் விளக்கவும் அடுத்த இதழில்...

அன்புடன்..
செல்லதுரை, மதுரை - அஜ்மான்//

********

அன்பு ந‌ண்ப‌ர் செல்ல‌துரை அவ‌ர்க‌ளே... வ‌ண‌க்க‌ம்... த‌ங்க‌ள் வ‌ர‌வு ந‌ல்வ‌ர‌வாகுக‌...

நீங்க‌ள் கேட்டுள்ள இந்த‌ விஷ‌ய‌ம் (வாழ்வில் எதுவும் சரியாக அமையாதவர்கள் எவ்வாறு நல்ல வழியில் மட்டும் செல்ல இயலும் "... எல்லோரும் நல்லவர்களை...ஆனால் பிறந்த குழந்தையக்குட வஞ்சிக்கும்..கஷ்ட படுத்தும் சக்தி..இந்த உலகில் எது)எங்க‌ளை மிக‌வும் யோசிக்க‌ வைத்து விட்ட‌து... அடுத்த‌ ப‌குதியில் ப‌தில‌ளிக்கிறோம்...

நன்றி....

Shakthiprabha said...

நல்ல பதிவு! இதை தொடராக எழுத உத்தேசமா?

மரண பயம் இல்லாத மனிதன் மிகக் குறைவு.

மரணத்திற்கு பின் நம் நிலை என்ன?

மரணத் தருவாயின் வலி என்ன?

அதன் பின், இந்த உறவுகளுக்கு "டாட்டா"வா?

இப்பிறவியில் ஏற்பட்ட பந்தத்திற்கு முடிவுரை இல்லாமலே முற்றுபெற்று விடுவோமோ?

சொல்லவேண்டியதை சொல்லாமலே சென்றுவிடுவோமோ?

இப்படி பல வகையில் நம் மனம் கன்னபின்னாவென யொசிக்கத் தொடங்குவதால், மரணத்தை பயத்தோடு நோக்குகின்றோம்.

உங்கள் கட்டுரை தொடர் என்றால், அடுத்த பகுதிக்கு காத்திருக்கிறேன்

R.Gopi said...

//Shakthiprabha said...
நல்ல பதிவு! இதை தொடராக எழுத உத்தேசமா?

மரண பயம் இல்லாத மனிதன் மிகக் குறைவு.

மரணத்திற்கு பின் நம் நிலை என்ன?

மரணத் தருவாயின் வலி என்ன?

அதன் பின், இந்த உறவுகளுக்கு "டாட்டா"வா?

இப்பிறவியில் ஏற்பட்ட பந்தத்திற்கு முடிவுரை இல்லாமலே முற்றுபெற்று விடுவோமோ?

சொல்லவேண்டியதை சொல்லாமலே சென்றுவிடுவோமோ?

இப்படி பல வகையில் நம் மனம் கன்னபின்னாவென யொசிக்கத் தொடங்குவதால், மரணத்தை பயத்தோடு நோக்குகின்றோம்.

உங்கள் கட்டுரை தொடர் என்றால், அடுத்த பகுதிக்கு காத்திருக்கிறேன்//

************

வாங்க‌ ஷ‌க்தி... ரொம்ப‌ ஆழ‌மா ப‌டிச்சு இருக்கீங்க‌ போல‌ இருக்கு... உங்களின் கேள்விகள் இதை சொல்கிறது...க‌ண்டிப்பாக‌ இது தொட‌ர்தான்... நிறைய‌ விஷ‌ய‌ங்க‌ளுக்கு இந்த‌ தொட‌ரில் ப‌தில‌ளிக்க‌ இருக்கிறோம்...

அடுத்த பாகம் இன்னும் விரைவில் பதிவேற்றப்படும்....

mayil said...

கோபி,

மரணம் என்பது நேரில் பார்க்கும் போது மிக கொடுமையான விஷயம். அந்த பயமோ அல்லது அது தரும் இழப்போ இருப்பவர்களுக்கு தரம் வேதனை ரொம்ப கொடியது...

தொடர்ந்து எழுதுங்கள் ......

R.Gopi said...

//mayil said...
கோபி,

மரணம் என்பது நேரில் பார்க்கும் போது மிக கொடுமையான விஷயம். அந்த பயமோ அல்லது அது தரும் இழப்போ இருப்பவர்களுக்கு தரம் வேதனை ரொம்ப கொடியது...

தொடர்ந்து எழுதுங்கள் ......//

*******

நேரில் பார்த்து உணர்ந்த‌வ‌ர்க‌ளின் அனுப‌வ‌ம் அப்ப‌டிதான் இருக்கும்... ச‌ரியே... அதுதான் வாழ்வின் மிக‌ப்பெரிய‌ ப‌ய‌ம்... அத‌ன் தொட‌ர்வாக‌ வ‌ரும் சோக‌மும் குறைய‌ நெடுநாளாகும்...

சரியாக சொன்னீன்ர்கள் மயில்... நன்றி...

உங்கள் தோழி கிருத்திகா said...

அவள் கரிசனம் இருக்கிறது. தன் நலன்களை புறந்தள்ளி நம் சிணுங்கலை கவனித்தவள்.

அவள் அன்று கவனிக்கவில்லை எனில் இன்று நாம் உண்டா/////////////

இத மறுப்பவரும்,மறப்பவரும் மனிதனே இல்லை...
அடுத்த பகுதியை விரைவில் எதிர்பார்க்கிரேன்...அருமை கோபி :)

R.Gopi said...

// உங்கள் தோழி கிருத்திகா said...
அவள் கரிசனம் இருக்கிறது. தன் நலன்களை புறந்தள்ளி நம் சிணுங்கலை கவனித்தவள்.

அவள் அன்று கவனிக்கவில்லை எனில் இன்று நாம் உண்டா/////////////

இத மறுப்பவரும்,மறப்பவரும் மனிதனே இல்லை...
அடுத்த பகுதியை விரைவில் எதிர்பார்க்கிரேன்...அருமை கோபி :)//

*********

தோழ‌மை கிருத்திகா... த‌ங்க‌ள் வ‌ர‌வுக்கும், ப‌டித்து க‌ருத்து ப‌கிர்ந்த‌மைக்கும் எங்க‌ள் ம‌ன‌மார்ந்த‌ ந‌ன்றி...

இன்னும் இரு தினங்களில் அடுத்த பகுதியை பதிய இருக்கிறோம்... தொடர் வருகை தாருங்கள்....

சுசி said...

//இருக்கையில் இறப்பதும் !!! இறந்து இருப்பதும் நம் கையில்.//

ரொம்ப நல்லாவே எழுதி இருக்கீங்க.

அதுவும் அம்மா பத்தி எழுதினது அருமை...

வாழ்த்துக்கள்... தொடருங்க...

R.Gopi said...

//சுசி said...
//இருக்கையில் இறப்பதும் !!! இறந்து இருப்பதும் நம் கையில்.//

ரொம்ப நல்லாவே எழுதி இருக்கீங்க.

அதுவும் அம்மா பத்தி எழுதினது அருமை...

வாழ்த்துக்கள்... தொடருங்க...//

********

வாங்க‌ சுசி

வந்திருந்து, ப‌டித்து, க‌ருத்து சொன்ன‌மைக்கும், வாழ்த்திய‌த‌ற்கும் மிக்க‌ ந‌ன்றி... தொடர்ந்து வாருங்க‌ள்...

ஷைலஜா said...

மூச்சு விடாம இப்பதான் படிச்சேன் கோபி! அட! ஆழமா சிந்திச்சி எழுதி இருக்கீங்களே.... !அருமையான பதிவு. பாராட்டுக்கள் தொடருங்க இதன் பரிமாணங்களை இன்னும் விரிவாக எழுதுவதின் மூலம்!

R.Gopi said...

//ஷைலஜா said...
மூச்சு விடாம இப்பதான் படிச்சேன் கோபி! அட! ஆழமா சிந்திச்சி எழுதி இருக்கீங்களே.... !அருமையான பதிவு. பாராட்டுக்கள் தொடருங்க இதன் பரிமாணங்களை இன்னும் விரிவாக எழுதுவதின் மூலம்!//

*********

வாங்க‌ ஷைல‌ஜா மேட‌ம்.... உங்க‌ளின் புதின‌ம் "இலக்கிய பீடம்" போட்டியில் தேர்வு பெற்ற‌த‌ற்கு என் வாழ்த்துக்க‌ள்...

தங்களின் வருகைக்கும், அருமை என்று மனமார வாழ்த்தியதற்கும் எங்கள் நன்றி... உங்களை போன்ற எழுத்துலக ஜாம்பவான்களின் பாராட்டு இதமும், தெம்பும் அளிக்கிறது... இதன் பரிமாணம் வரவிருக்கும் இரண்டாம் பகுதியில் அருமையாக விரிகிறது... இரண்டாம் பகுதியை பார்த்து / படித்து விட்டு சொல்லுங்கள்....

மர தமிழன் said...

மரணம் என்பது நேரில் பார்க்கும் போது மிக கொடுமையான விஷயம். அந்த பயமோ அல்லது அது தரும் இழப்போ இருப்பவர்களுக்கு தரம் வேதனை ரொம்ப கொடியது...

அனால் அண்மையில் எங்கோ படித்தது உயிரோடிருபவர்களைவிட ரொம்ப ரொம்ப சாது பிணம் ஏன்னா அது ஒன்னுமே பண்ணாம ஒரு ஓரத்தில் இருக்கும் அனால் நாமதான் அத பார்த்து பயந்து ஓடிபோறோம்... ஹும்ம் மனித மனம் ரொம்ப வித்தியாசமானதுதான்..

R.Gopi said...

// மர தமிழன் said...
மரணம் என்பது நேரில் பார்க்கும் போது மிக கொடுமையான விஷயம். அந்த பயமோ அல்லது அது தரும் இழப்போ இருப்பவர்களுக்கு தரம் வேதனை ரொம்ப கொடியது...

அனால் அண்மையில் எங்கோ படித்தது உயிரோடிருபவர்களைவிட ரொம்ப ரொம்ப சாது பிணம் ஏன்னா அது ஒன்னுமே பண்ணாம ஒரு ஓரத்தில் இருக்கும் அனால் நாமதான் அத பார்த்து பயந்து ஓடிபோறோம்... ஹும்ம் மனித மனம் ரொம்ப வித்தியாசமானதுதான்..//

*********


வாங்க‌ ம‌ர‌ த‌மிழ‌ன்... த‌ங்க‌ளின் இந்த‌ க‌ருத்து எங்க‌ளை சிந்திக்க‌ வைத்து விட்ட‌து... (உயிரோடிருபவர்களைவிட ரொம்ப ரொம்ப சாது பிணம் ஏன்னா அது ஒன்னுமே பண்ணாம ஒரு ஓரத்தில் இருக்கும் அனால் நாமதான் அத பார்த்து பயந்து ஓடிபோறோம்).

அட‌ ஆமாம்ல‌ என்று சொல்ல‌ வைத்த‌து... தொடர்ந்து வாருங்க‌ள்...

கோகுல் said...

இந்த பதிவை வலைச்சரத்தில் அறிமுகப்படுத்தி மகிழ்கிறேன்.
http://blogintamil.blogspot.com/2012/01/blog-post_24.html